یادم تو را فرامــــــوش!

به این جملات دقت کنید!!

 

"سلام سلام سلام... 

تویی که داری میخونی به احتمال زیاد اومدی دنبال خاطرات و حرف دل... 

خاطرات دانشجویی و یه عالمه حرف دل اونم از نوع شیمیاییش!

این وبلاگ راه اندازی شد تا پذیرای حرفای شما باشه! 

بیا بگو! از خودت و گذشتتو همه و همه چیز... هرچیزی که سهمی از روح و فکر و گذشتت  رو تو خودش داره... 

چه تلخ چه شیرین...  چه کوتاه چه بلند...  اینجا نقطه ی صفر مرزی بین ماست..."

 

اولین پست وبلاگ بیا بگو در تاریخ ۵ بهمن ۱۳۹۱

ده روز بعد؛ یعنی در ۱۵ بهمن ۹۱ وبلاگ بیا بگو به طور رسمی ثبت و شروع به کار کرد!

پس بدینوسیله:

تولد یک سالگی بیابگو رو تبریک میگم

متاسفانه من آمار وبلاگ رو ندارم ولی آمار خاطرات خوب و بد توی این وبلاگ بینهایته!

هیچکدوم ما وزنه ای نداریم برای سبک و سنگین کردن خوبی ها و بدی ها؛ ولی چیزی که انکار کردنش برای هیچکدوم از ما ممکن نیست اینه که، ۳۶۵ روزه ۲۴ ساعته ۶۰ دقیقه ای ۶۰ ثانیه ای رو خــــــــاص بودیم!

روزی میرسه که دیگه چروک های دست و صورتمون از چشم خودمون هم پنهان نمیمونه، روزی که خاطراتمون از آرزوهامون جلو میزنه، روزی که فرصت های از دست رفته بی شک بیشتر از فرصت های باقیمونده میشه! اون موقع دنیا دیگه خیلی فرق داره با الان... فقط امیدوارم تمام این یک سال، کوچکترین لحظه ای باشه توی برگ برگ خاطراتمون، حتی اگه شده یک جمله ی کوتاه! جمله ای که اینطوری شروع میشه:

راستی، یه وبلاگ داشتیم.....

شاید دوستان ما، بچه های ما شاید، نوه های ما شاید هیچکدوم نخوان که بقیه ش رو بشنون ولی فقط ماییم که معجزه رو از نزدیک دیدیم...

"اینجا، نقطه ی صفر مرزی ماست"

 

-معجزه رو وقتی دیدم که یاد خودمون افتادم، درست یک سال پیش.

-و اما قصه ی تلخ، آنجاست که تاریخ تکرار میشود!

 

/ 10 نظر / 16 بازدید
ابرنگ

خوب یک سال از این وبلاگ گذشت با همه خاطرات خوبش,وبلاگ بهانه ایه برای با هم بودن و ساختن خاطرات خوب و قطعا تکرار نشدنی از بهترین سال های زندگیمون و اینطور که یادمه اولین نظری که من تو بیا بگو گذاشتم بعد از سفر خیلی خوب و خاطره انگیز گناوه بود و قکر میکنم این بود"ما سفر مجردی رفتیم غصه دلتون[نیشخند]"و بعد هم کلی کل کل سر نمره ها و کلی خاطره خوب دیگه که هیچ وقت فراموش نمیشن و امیدوارم که با حرف ها و کارامون هیچ وقت هیچ کدومشون رو خراب نکنیم تولد یک سالگی بیا بگو خیلی خیلی مبارک[لبخند] ممنون از شما بابت این پست و از این مهمتر راه انداری اینجا[گل]

ساجده

سلام ؛ سلام وخسته نباشيد به همه كساني كه در راه اندازي وبلاگ ‏"بيابگو"‏ زحمت كشيدند و به خصوص آقاي نورآبادي ‏!‏ واقعا جمله"اين وبلاگ؛نقطه صفرمرزي بين ماست"‏ توصيف كلي و درستي از ما و وبلاگه؛حتما خاطراتش به يادمون ميمونه؛ازدوستاني هم كه براي رونق اين وبلاگ(‏ پستهاي خوب و تاثيرگذار؛گذاشتن)‏ تلاش كردن؛خيلي خيلي تشكر ميكنيم

فاطمه

یــادش بـــخـــیـــر،یــک ســـال گــذشـــــت. با چه ذوق و شوقی همه باهم اینجارو ساختیم[لبخند] اینجا سهم بزرگی از خاطرات دوران دانشجویی رو واسم داره.خاطره های تلخ وشیرین. تولد بیا بگو مبارک[لبخند][گل] تولد یک سالگی اینجا فرصت خوبیه برای تشکر،اول از آقای نورآبادی که کلی واسه اینجا زحمت کشیدن،بعد هم آقای سیف آبادی که مسئولیت اینجارو به عهده گرفتن. خوشحالم که حداقل تو دنیای مجازی تونستیم کلی خاطره مشترک داشته باشیم[لبخند][گل] راستی عنوان این پست واقـــعـا عالی بود[گل]

yasma

منم تولد یک سالگیه وبلاگمونو به همگی تبریک میگم.[لبخند] همگی خسته نباشین. امیدوارم دوساله شدنه وبلاگمونم بهم تبریک بگیم. موفق باشین.[گل]

مهدی سیف آبادی

تولد یک سالگی وبلاگ بیا بگو مبارک ! ای کاش خیلی زودتر از 5 بهمن شروع میکردیم ، و ای کاش تو اون وقفه نمی افتادیم به هر حال ، جایی بوده برای خاطرات خوب و بد مون ! تشکر میکنم ازت به خاطر نقشی که داشتی در راه اندازی اینجا امیدوارم وبلاگی باشه برای همیشه ! نه برای 4 سال ، بلکه بیشتر

مائده

بيا بگو جان تولدت مبارك[لبخند][گل] يه هديه گرفتم برات اميدوارم ازش خوشت بياد! http://s5.picofile.com/file/8112112676/0_2300230 الان بايد منتظر كيك باشيم ديگه؟؟!!![نیشخند] خب شوخي كردم! منم به همه دست اندركارا خسته نباشيد ميگم بخاطر همتي كه داشتيد[لبخند][گل]

ساجده

بيابگو:تولد1سالگيت مبارك عزيزم@‏ تو اولين اتفاق خوب ومهم وقشنگ بين ما ورودي هاي شيمي كاربردي91دانشگاه شهيدچمران بودي؛خيلي خاطره داخل اين وبلاگ؛جمع آوري شده

سهند

دروغ نمیگم! خوشحالم اسم من توی نظراتتون هست! ولی خب؛ راه اندازی کوچکترین قسمت یه کاره! مثل کاشتن یه دونه، مثل دادن یه قول، مثل یک تصمیم، مثل بدنیا اومدن یه نوزاد... یه دونه میتونه بمیره، میتونه بشه قشنگترین درخت دنیا تو استرالیا! یه قول میتونه شکسته بشه؛ میتونه تا لحظه مرگ نگه داشته شه! یه تصمیم میتونه کنار گذاشته شه، میتونه بشه مهم ترین تصمیم برای تمام بشریت! یه نوزاد میتونه بشه یه آدم عادی، میتونه بمیره، میتونه بشه جنایتکار، و میتونه بشه تاثیرگزار ترین آدم دوران خودش! روزهای زیادی هستن که نمیتونم بگم حسم چی بوده راجع به وبلاگ ولی روزهای بیشتری هستن که تونستم حرفم رو اینجا بزنم فارغ از ترس قضاوت دیگران! خیلی وقتا هم بوده که سریعا پست و نظرم رو حذف کردم! و این ثابت شده که جاییکه دوستی و محبت توش جریان داشته باشه دو مسیر بیشتر نداره! یا تبدیل به قشنگ ترین جای ممکن میشه؛ یا زشت ترین جای ممکن! امیدوارم همیشه تو مسیر اول باشیم!

najme

بیا بگو تولدتــــــــــــــــــــ مبارکــــــــــــــــــــ[گل][گل][دست] خیلی پست قشنگی بود مرسی

برگ نگاه

وبلاگ کوچیک ما الان یه سالشه ، ینی تازه راه رفتن یاد گرفته و هنوز زبون باز نکرده ! کمک کنیم تا تبدیل بشه به اون ثمره ای که هممون بهش افتخار کنیم ! هرچند همین الان هم جای افتخار داره ! تولدش مبارک.